Adresowanie komórek cz. 1: względne i bezwzględne

Adresy względne

Jak wspominałem, komórki zawierające formuły można kopiować do innych komórek poprzez schowek (kopiuj-wklej) lub wypełniając sąsiednie komórki uchwytem wypełnienia. Jeśli zawierają odwołania adresowane względnie (bez znaku „$”), ulegną przeadresowaniu tak, aby zawsze zachowane było to samo odwołanie względne, jak w pierwotnej formule (np. w formule =B2*3 zawartej w komórce C4, adres B2 oznacza „dwie komórki do góry i jedna w lewo”). Wynikowa komórka-kopia zamiast adresu B2 w formule będzie miała zawsze ten względny adres „dwie komórki do góry i jedna w lewo”, czyli np. w komórce E5 formuła-kopia będzie miała odwołanie do D3.
Mechanizm przeadresowania działa zawsze, także dla komórek wypełnianych (uchwytem wypełniania), gdy tworzymy wiele kopii jednej formuły – każda zostanie odpowiednio przeadresowana. Przeadresowywane są także odwołania do zakresów (obszarów) adresowanych względnie, np. „B2:C7”.

Adresy bezwzględne

Adresy bezwzględne komórek  zapisywane z dwoma znakami „$”, (np. „$A$1”) w formułach nie zmieniają się przy kopiowaniu/powielaniu formuł do innego miejsca w arkuszu. Mechanizm przeadresowania odwołań nie działa dla takich adresów i pozostają one w formule zawsze bezwzględnie te same – są jakby zablokowane.
Adresowanie bezwzględne jest bardzo przydatne i bardzo często używane – gdy odwołujemy się zawsze do jednej jedynej, konkretnej komórki. Odwołania do zakresów (obszarów) adresowanych bezwzględnie, np. „$B$2:$C$7” także nie są nigdy zmieniane przy kopiowaniu/powielaniu.
Jedyny przypadek taki, gdy odwołania bezwzględne się zmieniają ma miejsce wtedy, gdy w arkuszu zostaną wstawione/usunięte wiersze/kolumny/komórki – Excel przeadresowuje wtedy odpowiednio wszystkie formuły.